Donoreend

	Dit is 'm dan: Donder Onze donoreend hebben we snel gevonden. De eigenaresse heeft de rode eend knalblauw geverfd en er schitterende bloemen op geschilderd.
	Met veel pret crossen we nog 2 weken rond met deze eend. Veel lol en veel bekijks onderweg. Als je in deze eend stapt, krijg je vanzelf een grote grijns op je gezicht. Het is een kunstwerk op wielen, hij fleurt de hele straat op!
	Zelfs aan de binnenkant is de eend bijzonder: Rood met witte stippen. Waterdicht is hij niet, na een nacht regen moeten we bijna hozen. Het is bijna jammer om deze eend te gaan slopen. Maar hij moet er echt aan geloven.
De eerste grote klus...	de demontage.... alles	moet er af en er uit.
	Bas heeft een weekje vakantie. Hij kan zich geen mooiere vakantie voorstellen; de hele week lekker klussen aan de eend. In de garage is een werkbank neergezet, de spullen aan de kant zodat er werkruimte is... het grote geklus kan beginnen.
	Langzaam maar zeker wordt de hele eend gestript. Het chassis is niet meer bruikbaar, dat is te slecht. De motor is prima, dat is het belangrijkste onderdeel. Het blijkt nog een hele kluif om die van het chassis te verwijderen. Maar natuurlijk lukt het uiteindelijk.
	Tja, en dan ziet de eend er na een paar dagen zo uit. De carrosserie past net aan in de boedelbak. Op naar de oud-ijzerboer. Die geeft er zowaar nog wat geld voor ook. Een waardig afscheid van de eend.